انتهای سر زمین دل

به نام وجودی که تامام وجودم از وجود اوست

سلام دوستان مهربانم در سر زمین دل که من وتنها نزاشتن حتی در نبودم مرسی بابت این همه لطف سر زمین دل تمام شده بود ولی چند کمبود داشت که با آومدن ماه محرم تکمیل شد البته یه چند تا مطلب براتون نوشتم که امید وارم وخواهش می کنم از ته دلتون بخونین هر سه مطلبو صحفه اول  وبلاگ رو محدود می کنم چهار تا از زیبا ترین مطالب وبلاگ که شما عزیزران لطف کردین ولطفتون شامل حالش شده می زارم صحفه اول بقیه مطالب به خاطر اینکه سر عت باز شدن وبلاگ بالا بره میرن تو ارشیو(جاده .عشق وزمان .محرم .ونامه ای به خدا )مطالبی هست که تو صحفه اول می مونه با اجازه شما عزیزان بعد محرم هم وبلاگ حذف میشه سر زمین دل تموم میشه ولی سر زمین دل شما عزیزان استوار میمونه همیشه اینو ومی دونم همیشه گفتم ادمی به ارزشش زنده هست پس با ارزش خودتون زندگی کنید وبهم ارزش بدین دلم نمیاد سر زمین دل تموم بشه ولی همه چیز ها باید یه روزی تموم بشه همیشه به یا دتون هستم منو دعا کنید آشفته هستم دعا کنید دست خدا بالا سرم باشه وقتی مشکل بزرگی براتون پیش اومد به خدا نگید مشکل بزرگ دارم به مشکلتون بگید خدای بزرگ دارم دلم براتون تنگ میشه یادتونه دیگه آسمون دلتون پر از گلهای معنوی باشد وخدا نگه دار همه گل های مهر بونم یا علی مدد

خداحافظ

به نام اوکه هر چه داریم از اوست وهرچه نداریم صلاح اوست

نامه ای به خدا

بزرگ پروردگارا:حرفهایم را در این نامه برایت خواهم نوشت .مدتهاست از تو دورم .دوردور.حالت چطور است خدای من؟دردربار سلطنت ابدیت این روزها چه می گذرد ؟فرشته های بلوریت چه می کنند ؟همچنان تسبیح؟همچنان ذکر؟خسته نمی شوی معبود من از این همه یکنواختی؟کسلت نمی کند حکومت بی رقیب ؟شیطان هم اینجاست پهلوی من .خوب است .خوشحال راضی چه می خواهی دیگر همه در معرض دام اوییم.عالی جناب صدایم را نمی شنوی؟نگاهم را به آسمان نمی بینی ؟چه خبر است آن بالا بالاها؟بنده عاشق بلند همتی داری درآن سوی زمین به او نگاه می کنی وخدای گونه لبخند می زنی .من چه؟چقدر بشنوم چقدر بحث کنم ؟چقدر بخوانم؟چقدر اطرافم را با نگاه گشاده از تحیر نگاه کنم ؟پروردگارا !حقیقت اینجاست

آفریدگار عزیز من این را برای تو می نویسم که آنجایی ودور از من وشاید ندانی مهربانی سترگ.دلم برایت تنگ شده به خوابم نمیایی .امشب بیا اگر وقت کردی.اگر رسیدگی به امور عالم اجازه داد امشب بیا.بر من نازل شو.که تو را می خواهم وتنها تو را اشکهایم برای خود هم رقیب است مدتهاست گریه نکرده ام این طور اشک ریختن بی قید آزاد رها را فراموش کرده ام سرورم!آشفته گفتم اصل مطلب را بنویسم .امشب آخرین بار است که خواسته ام را تکرار می کنم .به قلبم می سپارم .دیگر حرفی از آن نمی زنم واصرار نمی کنم .

ای عاشق ابر معشوق. یا حقیقت را به من نشان بده یا مرا از این دنیای وهمناک ببر .بنده های وابستگی خود را خواهم برید .می شناسی مرا از همان کودکی آخ یادم نبود خودت مرا ساختی .دیده ای ذهنم را آزاد می گذارم .در تفکر هیچ تعصبی ندارم در عبور جریان سیال اندیشه ها حتی در مورد تو .

خوب این روش من است .هر آنچه را به رنگ تو می بینم می پذیرم آسان.اگر قلبم نخواهد قبول کند .بیرحمانه به زنجیرش می کشم پس از همه این ها حال چه دارم.

روحی پاره پاره وسر گردان .لبریز از هیچ .می فهمی هیچ یعنی چه؟نه تو که از قدیم همه بوده ای چه می فهمی که چیست این هیچ گذشته ها گذشت .پادشاه وجود آنچه برای آینده می خواهم یک اعتقاد است .

شکهایم را بسوزان یقینم بده.ایمان.آشنایی.روح سر سختی .خدای کوچکی در وجدانم به جای این شیطان همیشه.یک قطعه از آسمان زبور لحظه ای از خزان در نفسم .شعاعی از حقیقت فنا ناپذیر در کلامم.روشنایی بینش خدا وندی در نگاهم ویک فرشته چراغ به دست .شاید در عقلم همه اینها را هزار هزار بار با همه هستیم از تو خواستم ومی خواهم.از تو می خواهم ای یگانه زیبا آنکه از تو شک خواست! دیوانه بود وطلب درد می کرد .عاشق بود وطلب جفای معشوق.نمی دانم بگذرم .

همدم بیکران .دیده ای گاهی جلوی بوم نقاشی می ایستم یا پشت چراغ سفالگری می نشینم ودور از چشمان مردم خدایی می کنم .باز دیده ای گاهی که رنگ آب گل را هر چه می کنم آنچه می خواهم نمی شوند نه؟چطور انتقام می گیرم ؟

ساده هست رهایش می کنم .همانطور که هست بماند .در نقص خود بمیرد .هر گز کاملش نمی کنم .نکند با من چنین می کنی ؟خدای آسمانی...فراموش کن یاوه بافتم کفر می گویم تو ببخش بزرگوارا.

به نام وجودی که تمام وجودم از وجود اوست

وشروع شد برگ دیگری از برگهای زندگی ودلم اینبار

محرم

داره میاد دوباره دارن سر هر کوچه وخیابون پرچمهایی به رنگ سبر ومشکی می زنن دلها داره دوباره میشکنه سر زمین دل همه چی داشت غیر از یک ماه محرم الانم داره محرم میاد پس می خوام برای اخرین بار به روز بشه با یک شعر شروع می کنم

به نام وجودی که تمام وجودم از وجود اوست

شروع شد برگ دیگری از برگهای زندگی ودلم اینبار

عشق وزمان

روزی روزگای در جزیره ای دور افتاده تمام احساسها کنار هم به خوبی وخوشی زندگی می کردند.خوشبختی .پولداری .عشق. دانایی. صبر. غم .ترس و...هر کدام به روش خود می زیستند .تا اینکه یک روز...

مه گفت:هر چه زودتر جزیره را ترک کنین زیرا به زودی آب جزیره را خواهد گرفت واگر بمانید غرق می شوید

تمام احساسها با دستپاچکی قایقهای خود رو از انبارهای خونشون بیرون آوردند وتعمیرش کردند وپس از عایق کاری واصلاح پاروها آنها رو به آب انداختند ومنتظر روز حادثه شدند .

روز حادثه فرا رسید همه چیز از یک طوفان بزرگ شروع شد وهوا به قدری خراب شد که همه به سر عت سوار قایقها شدند وپاروزنان جزیره رو ترک کردند .دراین میان "عشق"هم سوار بر قایقش بود امابه هنگام دور شدن از جزیره متوجه حیوانات جزیره شدکه همگی به کنار ساحل آمده بودند و"وحشت"رو نگه داشته بودندونمی گذاشتند که او سوار بر قایقش شود "عشق"سریعا برگشت وقایقش را به همه ی حیوانها و"وحشت"زندانی شده توسط آنها سپرد .آنها همگی سوار شدند ودیگر جایی برای"عشق"نماند.قایق رفت و"عشق"تنها در جزیره ماند.

جزیره لحظه به لحظه بیشتر در زیر آب می رفت و"عشق"تا زیر گردن درآب فرو رفته بود .او نمی ترسید زیرا"ترس"جزیره را ترک کرده بود .اما نیاز به کمک داشت .فریاد زد واز همه احساسها کمک خواست .اول کسی به او جواب نداد .درهمان نزدیکیها قایق دوستش "پولداری" را دید گفت:"پولداری"عزیز به من کمک کن.

"پولداری"گفت:متاسفم قایق من پراز پول وشمش وطلاست جای خالی ندارم!

"عشق"رو به سوی قایق "غرور"کرد وگفت:مرانجات می دهی؟

"غرور"پاسخ داد:هرگزتو خیسی مرا خیس می کنی.

"عشق"رو به سوی "غم"کردوگفت:ای "غم"عزیزمرانجات بده.

اما"غم"گفت متاسفم"عشق"عزیزمن اونقدرغمگینم که یکی باید بیاد وخودمو نجات بده دراین بین"خوشگذارانی"و"بیکاری"ازکنار"عشق"گذشتند ولی "عشق"هرگزازآنهاکمک نخواست.ازدور "شهوت" را دیدبه اوگفت:"شهوت"عزیز مرا نجات می دهی ؟

"شهوت"پاسخ داد:هرگز...برو به درک...سالها منتظر این لحظه بودم که بمیری...!حالا بیام نجاتت بدم؟

"عشق"که نمی خواسن نا امید باشد رو به سوی خدا کردو گفت:خدایا...منو نجات بده.

ناگهان صدایی از دور به گوشش رسید که فریاد می زد :نگران نباش من دارم به کمکت می آیم ."عشق"آنقدر اب خورده بود که دیگه نمی تونست خودش راروی اب نگه دارد وبیهوش شد.

پس از به هوش آمدن با تعجب خودش را در قا یق "دانایی" یافت .آفتاب درحال طلوع مجدد بود ودریا آرامتر از همیشه جزیره آرام آرام داشت از زیر هجوم آب بیرون می آمد .زیرا امتحان نیت قلبی احساسها دیگه به پایان رسیده بود .

"عشق"برخاست به "دانایی"سلام کرد واز او تشکر نمود.

"دانایی"پاسخ داد وگفت:من شجاعتش را نداشتم به سوی تو بیایم."شجاعت"هم قایقش دور از تون بود.نمی توانست برای نجات تو راهی پیدا کند .پس می بینی که هیچکدام از ما تو را نجات ندادیم!یعنی اتحاد لازم بدون تو را نداشتیم .تو حکم فرمانده بقیه احساسها را داری ."عشق"با تعجب گفت:پس اون صدای که بود که به من گفت برای نجات من می آید؟

"دانایی گفت:او زمان بود

"عشق"با تعجت گفت:زمان؟!

"دانایی"لبخندی زد وگفت:بله زمان ...چون این فقط "زمان"است که لیا قتش را دارد تا بفهمد که...عشق چقدر بزرگ است

به نام وجودی که تمام وجودم از وجود اوست

سلام

باز اومدم به تصویر بکشم برگ دیگری از برگهی دلم رواینبار

این رو زها سر زمین دل یه حال هوای دیگه ای داره می دونید قبل میو مدم واسه مدت 30یا 40روز خدا حافظی می کردم بعد این مدت میومدم خدمتتون ولی اینبار دیگه فکر کنم بر نگردم شاید اینبار دارم برای همیشه می رم شاید رسم زندگیه همه باید برن خاطرات خوشی دارم اینجا هر وقت میومدم دلتنگ می شدم مطالب خودمو می خوندم اهنگ وبلاگ رو کوش می کردم اخی خاطرات زیادی داشتم دیگه حوصله این سر زمین دل رو ندارم وحید تنها داره برای همیشه می ره با تنهاییش بعضی ها اومدن خورده گرفتن گفتم از مذهبیات گفتی چرا ولی بهشون بگم

مرا از کو دمی احساس دادندمرا عطر بوی یاس دادند

علاج دردهایم را ازاول به دست حضرت عباس دادند

مرا با عشق حسین زا ئیده مادر بدم اما حسین را دوست دارم

همین باشد مدال افتخارم همین باشد مدال افتخارم

و بعضی ها اومدن یه چیزهاییی نوشتن که واقعا خیلی بد نوشتن چرا اخه شما مگه از امام حسن چی می دونید که می گیدامام... ومن ...جواب تو رم می دم ولی فکر نکنم عقلت برسه در کش کنی

ما دم از عشق وموالات وتولی زده ایم

پر چم تعذیه بر گنبد مینا زده ایم

ای سیه رو به سیه پوشی ما طعنه مزن

ما به سودای بلا طعنه به دنیا زده ایم

سا ئلی ننگ نباشئد به در اهل کرم

دست حا جت به در گنبد سقا زدهایم

ولی بعضی ها گلهای یاسم اومدن از مرام گفتن منو دعا کردن اومدن منو را هنمایی کردن ازدل گفتن از عشق الهی گفتن جا تون سبزه برام همیشه

مطالبی که اینجا تو این وبلاگ می بینید همش تو دفتر خاطرات منه می دونید دفتر خاطراتم تا حالا به دست کسی ورق نخورده اینها همه که نه قسمت عمده دفتر خاطرات منه شاید دیگه این چند تا خط اخره تو اینوبلاگ می نویسم ولی بهتون بگم همیشه یک رنگ باشین همیشه سعی کنید به خاطر اونیکه دوست دارید از خودتون بگذرید رسم زمونه یه جوره دیگه شده کاش منم عین شما یک رنگ بودم کاش عین شما اخه نمی دونم چی بگم بهتره نگم زیرا سکوت زیبا ترین کلام است

واما در اخر همیشه مثل همیشه اینبار نه خدا نگه دار بلکه خدا حافظی

اسمان دلتون پر از گلهای معنوی باشه وخدا نگه دارتون

فرارسیدن عید سعید فطر بر همه عزیزان گلم مبارک باد

به نام خدا

کاش می شد...

کاش می شد عشق را معنا کنیم

کاش می شد خنده بر دنیا کنیم

کاش بودی از دل من با خبر

گریه ام می کرد بر قلبت اثر

کاش می شدمرهم زخمم شوی

کاش می شدهمدم عشقم شوی

کاش می شدخواب راتعبیر کرد

کاش می شد عشق را تفسیر کرد

کاش می شدمثل باران می شدیم

کاش می شدرعد وطوفان می شدیم

کاش می شدعشق را بهتر شناخت

نغمه ای از عشق ومستی نواخت

کاش می شدعشق را معنا کنیم

اند راین غربت کمی غوغا کنیم

کاش می شد گشت عاشق بر خدا

چون علی مولا شیر خدا

کاش می شد جمله باهم یک صدا

داد زد مهدی بیا ومهدی بیا

یارگمشده

روزگاریست در این وادی خاموشی ها              من نمی دانستم

 بی هدف خسته وسر گردانم                       شاخه ام خشکیده است

 چیزی ازدست ندادم اما                             تکیه گاه سردم شاخه ای پوسیده بود

درپی گمشده ها گریانم                              من نمی دانستم

روزگاریست که چون یک گنجشک                  بعدها در راهند

ازدرختی به زمین افتادم                             من نمی دانستم

دل پر بسته ام از عشق جداست                 لحظه ها کوتا هند

بی جهت روی زمین افتاده ام                     چشم بر هم زدنی

هرکه آمد به سراغم آنروز                          باد ان شاخه شکست

بی صداد دادتکان بال مرا                            وکنون از نزدیک

با زبانی که نمی دانستم                          دل من می بیند باز نیرنگ دگر

خواستجویا شود احوال مرا                        چشمه مهتابی نیست

کاش می شد آنروز ناله در باد زنم               همه جا تاریک است

وبگویم ای دست                                     آب هم آبی نیست

بال من نشکسته است                           و توای دست غریب

کاش خودمی فهمید                               سعی تو بیهوده است

ازدل مرده من                                       زچه پرواز کنم بر سر شاخ دگر

یاد پرواز دگررخت خود را بسته است           آن یکی هم همچون این

تکیه کردم انروز بر درخت بی جان               بی گمان پوسیده است

به امید ابی که به پایش دیدیم

به نام خدا

سلام

بازهم اومدم چند روزي در خدمت شما عزيزانم باشم دلم براتون تنگ شده بودراستي شب شهادت علي (ع)

رو تسليت ميگم قبلا يه مطلب نوشتم اميد وارم تو اين شبهاي عزيز منم دعا كنيد

اينبار با دست پر اومدم چندتا مطلب جديد نوشتم كه انشالله تقديمتون ميكم

(حرف دل.جاده.عشق.دوست داشتن.رسم زمونه وچندتا شعر)

اميد وارم خوشتون بياد به كلبه من سر بزنيد

اينجا سر زمين دل

به نام خدا

من تنها هستم اسباب بازیها کتاب ها آدم مها وهمه دنیا مرا برای لحظاتی سر گرم می کنند تا گذر عمر را حس نکنم .اما من یک مسافر تنهای زندگی هستم مسافری که نا چار هست از پشت شیشه قطار "مرگ"برای همه رهگزرانی که چشمش به آنها افتاده ویا دمی را با آنها گذرانده دستی تکان داده وبگذرد صحنه خدا حا فظی با همه عزیزانم در یک نگاه تند پیش روی چشمم می اید من باید صحنه های زندگی را ببینم وبگذرم وحتی خاطره درخت وماه را به فراموشی بسپارم

به نام خدا

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحرم چه نامش شه ملک لا فتی را

شروع شد بر گ دیگری از بر گهای زندگی ودلم اینبار باز نمی دونم چطوری شروع کنم اخه میگه میشه کسی شروع کنه علی رو ولی می خوام از خودش مدد بگیرم یا علی با اسم خودت شروع کردم پس خودت هم کمکم کن تا بنویسم

کم کم قاصدک داره خبرهای بد میاره قاصد ک سفید حالا سیا ه پوش شده فقیرا دارن کم کم معنی بی پدری رو حس می کنن دل خورشید گرفته ماه از خجالت پیدا نیست مهتاب وجود نداره ستاره ها قایم شدم ابر ها دارن نغمه بارونی سر میدن زمین داره به خودش می لرزه اردکها دارن بال بال می زنن دریا خروشان شده آیا تا حالا کسی تونسته بگه علی چی بود ادم بود فرشته بود یا... نه فکر نمی کنم

یادش بخیر چند وقت پیش یکی از دوستان از مظلومیت علی داشت می گفت همه چشمها بارونی بودمی دونید همه عالم میگن حسین مظلومترین بود ولی علی چی شاید علی مظلومتر بوده اونوقت که پیامبر داشت پیش پر ور دگارش می رفت گفت علی می دونم خیلی بلا ها به سرت میاد ولی بدون اگه دست به شمشیر ببری هر انچه تا حالا از اسلام به دست اومده ازبین می ره دلم گرفت دوباره یاد کوثرش مرضیش افتادم بله پهلوی یاسش رو شکستن خونه نشونش کردن ولی هیچ گاه دست به شمشیر نبرد اومدن به زور گفتن خلافت کن یه روایت شنیدم یکی واسه مسخره بلند شد گفت یا علی یکم واسه ما معظه کن می گن ان حضرت انچنان موعظه ای کرد که روح از بدن اون فرد اومد بیرون به علی گفتن تو کشتیش بله اینها همش مظلومیته

یه گل یاس سفیده

با غبون خسته خسته

کنار گلش نشسته

گل یاس یاس سفیده

شا خه هاش از هم شکسته

وقتی فر زندانش در فراق مادر گریه می کردن همسایه ها در زدن گفتن علی بچه هات رو سا کت کن می دونی چقدر سخته ادم بتونه تحمل کنهاین روزها رو از دست ندیم بیایین مثل اوکه نه لااقل پیرو راهش باشیم همه باهم دعا کنیم مثل همیشه گفتم که اسمون دلتون پر از گلهای معنوی باشه وخدا نگه دارتون

علی

علی چون عصر عاشورا غریب است

همچون تشنه در دریا غریب است

قسم بر داغهای قلب زینب

علی چون روز عا شورا غریب است